این مطلب را به دوست خود ارسال کنید

اطلاعات شما نزد رسول آریایی کاملا محفوظ می باشد

ترک اعتیاد با نکاتی که شما را زود به نتیجه می‌رساند

ترک اعتیاد با نکاتی که شما را زود به نتیجه می‌رساند
چکیده این مطلب : انتشار : 1397/08/29 0 نظر

همه ما از روش‌های تکراری ترک اعتیاد و نصحیت‌های همیشگی اطرافیان، خسته و ناامید شده‌ایم. بعضی از ما ترک اعتیاد‌مان را آرزویی می‌دانیم که ممکن است هرگز به آن دست پیدا نکنیم. بهتر است دست از افکار منفی برداریم و نگران نباشیم. هر مشکلی، راه‌حلی دارد و ما می‌توانیم بر بیماری خود غلبه کنیم. در این نوشته نکاتی را می‌خوانیم که ما را در طی کردن هر‌چه سریع‌تر مسیر ترک اعتیاد، یاری می‌رسانند.

 اعتیاد مانند دومینو پیش می‌رود و همه مهره‌های اصلی زندگی‌مان را مثل خانواده، شغل، مرتبه اجتماعی و احساسات انسانی را از ما می‌گیرد اما این را نیز فراموش نکنیم که با کمی تلاش و حوصله می‌توانیم دومینو‌های ریخته شده را دوباره سر جای خودشان بچینیم.

 

خود را مقصر ندانیم

باید، به یاد داشته باشیم که ما انتخاب نکرده‌ایم معتاد شویم، ما از بیماری‌ای رنج می‌بریم که تشخیص، طبقه‌بندی و درمان آن بسیار دشوار است اما لاعلاج نیست.

هر چه بیماری ما پیش می‌رود، کمتر به فکر توقف آن می‌افتیم و فقط وقت‌هایی که درمانده می‌شویم از خود می‌پرسیم: «آیا ممکن است این مشکلات ربطی به مواد مخدر داشته باشد؟» اگر این سوال برای شما هم پیش آمده، عجله نکنید و این نوشته را تا انتها بخوانید.

 

معتاد کیست؟

اگر از ما این سئوال را بپرسند بدون شک می‌گوییم: "معتاد زن یا مردی است که موادمخدر زندگی‌اش را تحت تاثیر قرار داده است. کسی که هیچ کنترلی روی رفتار خود ندارد و به راحتی می‌تواند مرتکب جرم و جنایت شود. این فرد در چنگال یک بیماری مزمن و پیش‌رونده گرفتار است و عاقبتی روشن در انتظارش نیست. "

درمان اعتیاد-ترک اعتیاد

 

آیا ما معتادیم؟

اکثر ما برای جواب دادن به این سئوال احتیاج به فکر کردن نداریم و جوابش را خوب می‌دانیم! جوابمان عموما "خیر" است اما شاید اینطور نباشد. متاسفانه همیشه تصور می‌کنیم تا وقتی که بتوانیم مصرف خود را برای مدتی متوقف کنیم، اشکالی در کار نیست و هنوز معتاد نیستیم. مشکل اصلی اینجاست که ما به جای نگاه کردن به مصرف‌مان، به توقف‌های‌مان نگاه می‌کنیم.

کاملا عادی است که قبل از آشنایی با مسیر بهبودی، به هیچ وجه خود را معتاد ندانیم زیرا عموما کسانی که در اطراف ما قرار دارند، مصرف‌کننده‌اند و این تصور نادرست را در ما ایجاد کرده‌‎اند.

ما به راحتی انکار و فراموش می‌کنیم که تمام زندگی و فکر ما در مواد مخدر خلاصه شده است اما اگر کمی دقت کنیم، می‌بینیم که همیشه مشغول تهیه و مصرف کردن آن هستیم.  بهتر بگویم، زندگی می‌کنیم که مصرف کنیم و مصرف می‌کنیم که زندگی کنیم. اما دیگر زمان آن رسیده که از حباب شیشه‌ای خود بیرون بیاییم و واقع بینانه‌تر به خود بنگریم.

 

با چهره واقعی بیماری خود آشنا شویم

 بیماری اعتیاد، به مراتب فراگیرتر از مصرف موادمخدر است. بسیاری از ما فکر می‌کنیم که این بیماری مدت ها قبل از اولین مصرف، در ما وجود داشته است و خود را به شکل اعتیاد به چیزهای دیگری نشان می‌داده است. اینکه اعتیاد ما از کجا آمده است در الویت نیست و رهایی از آن است که اهمیت دارد.

 

تمایل ما به مواد مخدر، عامل «اعتیاد»  است، نه مقدار مصرف ما

بهتر است بپذیریم که تفاوتی نمی‌کند که هفته‌ای یک‌بار و یا هر‌روز از مواد مخدر استفاده کنیم. میل ما به مصرف به معنای اعتیاد است و نباید خودمان را با جملاتی نظیر«من که هر روز مصرف نمی‌کنم، پس معتاد نیستم»، گول بزنیم. دقیقا مشکل از جایی شروع می‌شود که اشتیاق به مصرف در ما شکل می‌گیرد و ما آن را عادی می‌پنداریم در حالی که اگر عادی است چرا تمام انسان‌های روی کره‌زمین این تمایل را ندارند؟

 

اعتیاد با ما چه کرده است؟

اگر بیشتر به زندگی بعد از اعتیاد خود بنگریم، می‌بینیم که به دلیل مصرف مواد، چیزهای زیادی را در زندگی از دست داده‌ایم. بیماری، ما را منزوی و خانواده‌مان را از ما دور کرده است. دوستان، جای ما را به دیگری داده‌اند و دیگر در میان آنها جایی نداریم. ممکن است جایگاه شغلی خود را از دست داده باشیم و نتوانیم هزینه‌های زندگی را از راه درست تامین کنیم. اعتماد به نفس ما آسیب دیده ‌است و نمی‌توانیم با افرادی که مانند ما معتاد نیستند، ارتباط مفید برقرار کنیم. همچنین رفتارهای ضداجتماعی برایمان مشکلاتی را به وجود آورده است که تا قبل از اعتیاد تصورش را هم نمی‌کردیم.

درمان اعتیاد-ترک اعتباد

 

آیا بیماری اعتیاد پایانی دارد؟

مقاومت هر‌یک از ما در مقابل درد بیماری‌مان با دیگری تفاوت دارد. برای بعضی از معتادان لازم بوده است تا از دیگران راه افراطی‌تری را بپیمایند تا متوجه شوند به درمان نیاز دارند. بعضی دیگر، وقتی متوجه شده‌اند به کمک نیاز دارند که مصرف‌شان زیاد شده و بر زندگی روزانه‌شان اثر گذاشته است. درجه انحطاط در مورد هر‌یک از معتادان متفاوت است. این جریان چه در ظرف چند روز، چه طی سال‌ها، در هر صورت ما را به سمت زوال می‌کشاند. آن عده از ما که از اعتیاد نمی‌میرند، همان طور که بیماری پیشرفت می‌کند، کارشان به زندان‌ها و تیمارستان‌ها کشیده می‌شود و به قهقرا می‌روند. برای ما لازم است که به آخر خط برسیم تا تمایل به ترک پیدا کنیم اما آخر خط برای هر‌یک از ما معنایی جداگانه دارد. بیماری ما پایان‌پذیر است، کافیست که بخواهیم آن را درمان کنیم.

 

آیا جای خالی ناجی را در مسیر خود حس می کنیم؟

تا به حال شده به خود بگوییم « کاش کسی یا چیزی مرا نجات می‌داد؟» اگر جواب‌مان بله است باید خوشحال باشیم زیرا به این آگاهی رسیده‌ایم که ما به یک بیماری مبتلا هستیم و می‌دانیم که برای رهایی از آن به کمک نیاز داریم.

ترک اعتیاد-درمان اعتیاد

 

10 علائمی که اگر آن‌ها را دارید، برای درمان اعتیاد آماده‌ هستید

ما موافقیم که معتاد بودن هیچ خجالتی ندارد. البته در صورتی که حاضر باشیم مشکل خود را صادقانه بپذیریم و برای درمان آن قدم‌های مثبتی برداریم. اگر می‌توانید حتی یک جمله از جملات زیر را با روی باز بپذیرید، پس همین لحظه شروع کنید:

1- اکنون بدون هیچ شکی مایلم اقرار کنم که از مواد مخدر به ستوه آمده‌ام. عقل سلیم حکم می‌کند که بازگشت به این عامل مخرب، دیوانگی است.

2- حدس می‌زنم که اختیار مصرف از دست من خارج شده و قدرت ترک را هم از دست داده‌ام.

3- فراموش کرده‌ام که چطور کار و تفریح کنم، خود و دیگران را دوست داشته باشم و مفید باشم. به طور کلی نمی‌دانم چگونه به زندگی گذشته خود برگردم.

4- اوایل، طوری مصرف می‌کردم که تفننی و یا حداقل قابل‌کنترل به نظر می‌رسید اما به تازگی مصرف من حالت ضد اجتماعی و غیر‌قابل کنترل به خود گرفته است.

5- بارها سعی کرده‌ام که در مصرف متعادل شوم، جایگزینی پیدا کنم یا حتی مصرف را متوقف کنم اما نتوانستم موفق شوم و وارد مرحله ورشکستگی کامل روحانی، احساسی و فکری شده‌ام.

6-  قبل از اینکه ذخیره مواد مخدرم تمام شود به فکر تهیه مجدد آن هستم و از این موضوع در عذابم.

7-دیگر مانند قدیم با مصرف مواد مخدر حس خوبی پیدا نمی‌کنم.

8- اطرافیان و عزیزانم از من فاصله گرفته‌اند. دیگران دائم با من درگیرند و آرامش دورنی من را از بین می‌برند.

9- گاه به این فکر می‌کنم که چطور می‌توانم از شر بیماری‌‌ام راحت شوم.

10- دریافته‌ام که به تنهایی از درمان خود عاجزم و نیاز به مشاوره و کمک دارم.

 

درمان و ترک اعتیاد را از کجا شروع کنیم

 

1-اشتیاق خود را افزایش دهیم:

اشتیاق برای کنار گذاشتن مواد مخدر قدم اول است. همین که به این نتیجه برسیم که دیگر این مواد را نمی‌خواهیم ، نصف بیشتر راه را رفته‌ایم. اشتیاق ما باعث حرکت در راستای بهبود بیماری‌مان می‌شود. در این میان در‌می‌یابیم که به تنهایی قادر به کنار گذاشتن این مواد نیستیم و به یاری‌رسان نیاز داریم. در پیمودن این راه هیچ‌کس به غیر از خودمان، متخصصان این حوزه و افرادی که این راه را طی‌کرده‌اند نمی‌تواند به ما کمک کند. می‌توانیم با شرکت در جلسات مشاوره اشتیاق خود را نسبت به کنارگذاشتن مواد مخدر بیشتر و برای ادامه مسیر انگیزه پیدا کنیم.

درمان اعتیاد-ترک اعتیاد

 

2-هدف خود را مشخص کنیم

بعد از میل به رهایی از مواد مخدر، نوبت آن رسیده که در ذهن‌مان به دنبال هدف بگردیم. فراموش نکنیم که انسان بدون هدف نمی‌تواند به جلو حرکت کند. از خود بپرسیم، بعد از ترک اعتیاد به دنبال چه هستیم؟ آیا می‌خواهیم خانواده‌مان ما را دوباره بپذیرند؟ آیا به دنبال جایگاه اجتماعی مناسب می‌گردیم؟ هدف‌مان هرچه هست چراغ راه ماست و نباید لحظه‌ای از آن غافل شویم.

درمان اعتیاد-ترک اعتیاد

 

3-به سراغ مشاوران ترک اعتیاد برویم

با شرکت در جلسات مشاوره می‌توانیم مسیر درمان و بهبودی را درست طی کنیم. هرگاه احساس کردیم این راه برای ما خسته‌کننده شده است، بیماری ما ممکن است دوباره فعال شود، وسوسه به سراغ‌مان آید و هدف‌مان را فراموش کنیم، مشاوره می‌تواند مفید باشد. مشاوره ترک اعتیاد به ما کمک می‌کند به بیراهه نرویم و راه درست را ادامه دهیم.

ترک اعتیاد-درمان اعتیاد

 

4-درمان را با قطع مصرف شروع می‌کنیم

 بسیاری از ما به دنبال جواب می‌گشتیم، اما راه‌حلی پیدا نکردیم تا بالاخره انجام مشاوره، راه را به ما نشان داد. به محض این که خود را معتاد معرفی می‌کنیم، امکان کمک فراهم می‌شود و می‌توانیم بیماری‌مان را درمان کنیم. این آگاهی باعث می‌شود که بتوانیم به خود کمک کرده و از انکار بیماری دست برداریم. انکار اعتیاد، باعث تداوم بیماری ما شده است، اما با اعتراف صادقانه می‌توانیم مصرف خود را متوقف کنیم.

درمان اعتیاد

 

5-پاک ماندن را ادامه دهیم

ممکن است با کنار گذاشتن مواد، وسوسه مصرف آن تا مدت ها ما را همراهی ‌کند. به همین خاطر بعد از بهبودی نیز باید نکاتی را رعایت کنیم:

-1سعی کنیم در جلسات خود شرکت و حضور منظم داشته باشیم. مشکلات خود را با مشاور در میان بگذاریم و بی‌پرده از ترس‌ها و وسوسه هایمان با او حرف بزنیم.

2- هر یک از ما در زندگی ناکامی‌هایی داشته‌ایم، اما نباید اجازه دهیم که این موضوع بهانه‌ای برای مصرف دوباره شود.

3- با آرامش سختی‌های زندگی را پشت سر گذاشته و نیازی نیست سر کوچک‌ترین مسائل، عصبی و ناراحت شویم.

4- هر روز به یاد دوران بیماری خود بیافتیم و فراموش ‌نکنیم چه چیزهای با‌ارزشی را از دست داده بودیم.

5- رابطه خود را با نیروی الهی حفظ کنیم و با دعا و مراقبه، آرامش حقیقی را در درون خود ‌بیابیم.

6- خود را گناهکار نمی‌دانیم و با خود تکرار ‌کنیم که اعتیاد مانند دیگر بیماری‌ها می‌تواند خیلی از افراد را درگیر کند.

7- انتظار بهبود یک‌شبه ازخود نداشته باشیم. ما به مرور معتاد شده‌ایم و برای رفع شدن نشانه های بیماری و بهبود کامل، باید شکیبایی به‌خرج دهیم.

8- به یاد داشته باشیم که ما تنها نیستیم و بهبودیافته‌گان قدیمی این راه را رفته‌اند و موفق شده‌اند. بنابراین ما نیز می‌توانیم با استفاده از تجربیات آنها مسیر بهبودی را به خوبی طی کنیم. در ادامه ما تجربیات چند تن از افرادی که پاک مانده‌اند را آورده‌ایم و مطمئن باشید خواندن آن خالی از لطف نیست.

 

  • در ابتدا ما قبول نمی‌کردیم که به بیماری اعتیاد دچاریم و آن را انکار می‌کردیم. به هیچ وجه خود را معتاد نمی‌دانستیم و همیشه به خود می‌گفتیم «من جنبه‌اش را دارم». ما در مورد ماهیت اعتیاد، تصورات نادرستی داشتیم و فکر می‌کردیم معتاد کسی است که گوشه جوی آب بیافتد، در خیابان دعوا و مرافعه کند، مرتکب جرم شود، سرنگ کثیف مصرف کند و یا به زندان برود.
  • مصرف تفریحی مواد را امری عادی می‌پنداشتیم و به این فکر نمی‌کردیم که اگر عادی است، چرا تمام انسان‌ها مانند کارهای روزمره آن را انجام نمی‌دهند.
  • بیماری اعتیاد، ما را از مردم جدا کرده بود و فقط در مواقع تهیه، مصرف و پیدا کردن مواد مخدر با دیگران در تماس بودیم. بد‌رفتار، کینه‌جو، خودخواه و خودمحور بودیم و با دنیای بیرون قطع رابطه کرده بودیم.

درمان اعتیاد-ترک اعتیاد

 

  • وقتی با اعتیاد ما به عنوان جرم و ضعف اخلاقی برخورد شد، ما سرکش‌تر شده و بیشتر به کنج انزوا رانده شدیم. 
  • یکی از جنبه‌های بیماری ما، ناتوانی در رویارویی با زندگی – آن‌گونه که است – بود. ما برای تحمل این دنیای ظاهراً خصم‌آلود، مواد مخدر مختلفی را آزمایش کرده‌ایم.
  • ما در رویای پیدا کردن فرمول معجزه آسایی بودیم که بتواند مشکل اصلی ما را که  خودمان بودیم حل کند.
  • وقتی صحبت از اعتیاد می‌شد، حالت تدافعی به خود می‌گرفتیم و مصرف خود را با بهانه های مختلف عادی جلوه داده و توجیه می‌کردیم.
  • به کارهای غیر‌قانونی و رفتار غیرطبیعی خود که ناشی از مصرف‌مان بود افتخار می‌کردیم و اوقات تنهایی، ترس وجودمان را فرا می‌گرفت و به حال خود تأسف می‌خوردیم.
  • ما باید مواد مصرفی خود را به هر قیمتی تهیه می‌کردیم.

درمان اعتیاد-ترک اعتیاد

 

  • ما به دام الگوی انتخابی فکر کردن افتاده بودیم و فقط دوران خوش مصرف را به یاد می‌آوردیم. اوقاتی را که زندگی به یک کابوس وحشتناک بدل می‌شد را نادیده گرفته و از واقعیات اعتیادمان رو‌گردان بودیم.
  • قابلیت‌های عالی‌تر فکری و احساسی ما، مانند وجدان و قدرت دوست داشتن، شدیداً تحت تأثیر مواد مخدر قرار گرفته بود. ما خود را کاملاً باخته بودیم و دیگر از احساس انسانیت هیچ خبری نبود.
  • دائماً به دنبال جواب می‌گشتیم و منتظر این بودیم که شاید کسی، جایی یا چیزی باعث شود که ناگهان همه چیز درست شود. دیگر توانایی روبرو شدن با مسائل روزمره را نداشتیم.
  • تلاش‌ها و کوشش‌های ما معمولاً بی‌مایه بود و به احساس خود کم بینی و بی‌ارزشی ما دامن می‌زد.
  • مواد مخدر باعث می‌شد احساس کنیم می‌توانیم از عهده هر پیشامدی برآییم، اگر چه بعدها متوجه شدیم که مصرف مواد مخدر بزرگترین عامل مشکلات زندگی ما بوده است.
  • حیران بودیم که چطور می‌توانیم قبل از شروع دوره بعدی، به زندگی خود سر و سامانی بدهیم، گاهی موفق هم می‌شدیم، اما بعدها اهمیت آن کمتر و غیرممکن بودنش بیشتر شد.
  • مدت‌ها قبل از آن که بتوانیم به کسی اقرار کنیم، احساس می‌کردیم که مواد مخدر در حال از بین بردن ماست. متوجه شده بودیم که حتی اگر سعی هم بکنیم، نمی‌توانیم اعتیاد خود را درمان کنیم.

درمان اعتیاد-ترک اعتیاد

 

نتیجه‌گیری

ممکن است این گفته‌های بالا افراطی به نظر برسد، اما بسیاری از هم‌دردان ما که بهبود یافته‌اند می‌گویند بعد از رهایی متوجه خواهیم شد که این حس ها و افکار اغراق نیستند. فراموش نکنید که تا زمانی که دست از انکار بیماری خود برنداریم، هیچ چیز درست نمی‌شود. قدم اول، پذیرش این نکته است که ما اعتیاد داریم. هرچند ممکن است هر روز از مواد مخدر استفاده نکنیم اما همین میل به مصرف، به معنای اعتیاد است. در پایان اینکه ناامید نباشید، درمان این بیماری امکان‌پذیر است.

 

نظرات

captcha Refresh

به این مطلب امتیاز دهید

تعداد کل امتیازات این مطلب 2

آخرین محصولات